۱۳۸۷ مرداد ۱۵, سه‌شنبه

جدايي كردها از سرزمين ايران

نخستين جدايي كردها از سرزمين ايران بزرگ، پس از
نبرد چالدران بين شاه اسماعيل صفوي و سلطان سليم پادشاه عثماني صورت گرفت
كه ارتش ايران طي نبردي غافلگيرانه با كمتر از سي هزار نفر در برابر ارتش
120 هزار نفره عثماني كه به توپخانه و سلاح‌هاي آتشين مجهز بود، شكست
خورد و بخش‌هاي وسيعي از بيست امارت‌كرد نشين (كه دو سوم كل
مناطق كردنشين ايران را تشكيل مي‌دادند) به ويژه حاكم‌نشين
برليس در قلمرو عثماني قرار گرفت. البته بعدها شاه‌عباس كبير و
نادرشاه افشار به كمك همين كردهاي جان بر كف توانستند بخش‌هايي از
اين سرزمين‌ها را به مام ميهن بازگردانند، ولي بي‌كفايتي
پادشاهان قاجار به ويژه فتحعلي‌شاه و محمدشاه قاجار و دسايس استعمار
انگليس و روسيه سبب شد بخش‌هاي وسيعي از كردستان و عتبات عاليات
(كربلا و نجف) و بغداد از قلمرو ايران جدا شده و به عثماني ملحق شوند.
مناطق كردنشين عثماني پس از شكست اين كشور در جنگ جهاني اول بين سه كشور
تركيه، عراق و سوريه تقسيم شدند… .

هیچ نظری موجود نیست: